Աստղիկ Առաքելյան

Փողոցով անցնող մարդկանց մեջՔեզ եմ անընդհատ փնտրում ես,Նրանց դատարկ հայացքներումՄի օր անդարձ կորցրի ես քեզ: Արդեն ոչինչ չի մնացել կյանքում իմ,Ու ոչ մի փողոց չի հիշեցնում քեզ,Ես կորցրել եմ քեզ երազներում հինՈւ քեզ կորցնելով կորցրել եմ մեզ… Ամեն ինչ առաջվանն է նորից,Թափառում եմ մենակ հիմա ես,Ասես չես էլ եղել կյանքում իմ,Երազներում էի մի օր գտել […]

Սինամոն

Իմ հե­ռու…հե­ռու այն­քան որ չեմ փնտրումար­դեն,իսկ բո­լոր մո­տե­րը վառ­վում ենիմ սի­րած փո­ղո­ցի միակաղ­բա­մա­նումԻմ հե­ռու…ես քայ­լում եմանց­նում մի քա­նի սի­րած և չ­սի­րածխաչ­մե­րուկ­ներ, փո­ղոց­ներ,մտո­վի ընկ­նում մե­քե­նա­յի տակ.զգու­շա­նումպա­րե­լով քայ­լումեր­գե­լով քայ­լումու մե­նակԻմ հե­ռու, մե­նակ եման­տուն, անկ­րակ,կա­րո­տովայն անկ­յու­նա­յին խա­նու­թումչեն վա­ճա­ռում իմ սի­րած շո­կո­լա­դըայլևս…ու իմ բո­լոր շո­կո­լա­դե ցա­վե­րըվեր­ջա­նում են մի հե­ռու տեղնեղ­լիկ, մութ փո­ղո­ցումուր մե­նակ խի­զախ­ներն են գնումսրտա­բա­ցե­րըոր փո­ղո­ցի ան­սարք լապ­տեր­նե­րիփո­խա­րեն […]

Շուշանիկ Արամ

Ն­ման­վել եմե­գիպ­տա­կանմու­միա­յի,մար­մինսզմուռ­սով էպատ­ված,խե­ժը բռնել էկո­կորդս,ու բա­ռը, դեռչար­տա­բեր­ված,սա­ռել է շուր­թե­րիս,ներսս էլ է զմռսված,ու ե­րակ­նե­րումսսառ­նութ­յուն էհո­սում։Բայց ես ինձկտա­վի մեջփա­թաթ­վածմու­միա չեմզգում,այլ՝ կտա­վիննկար­վածու ջրե­րում լո­ղա­ցողսառ­ցա­բե­կոր,ո­րը ցե­րեկ­նե­րըթաքն­վում էար­ևից,իսկ գի­շեր­նե­րըփնտրում սառ­ցեամ­րո­ցը«Ձ­յու­նե թա­գու­հու»։ *** Գն­չու­հի չեմ,գու­շա­կութ­յուն­ներչեմ ա­նում,բայց քո ձեռ­քիա­փի մեջան­սո­վոր ուխճճվածգծեր կան,ո­րոնք նման ենայն ճա­նա­պարհ­նե­րին,ո­րոն­ցով եսան­ցել եմնա­խորդ դա­րասկզ­բին։Ան­ցել եմ՝ ու­սե­րիսքո բաճ­կո­նը մաշ­ված,մա­զերս գլխար­կի տակհա­վա­քած,ու դեմքս քո­ղովծած­կած,իսկ կո­շիկ­ներս՝ձեռ­քիս,ո­րով­հետևնա­խորդ դա­րասկզ­բինկա­նա­ցի սպոր­տա­յինկո­շիկ­ներ չկա­յին,իսկ հա­գիսկո­շիկ­ներն ինձան­հար­մար […]

Անահիտ Հայրապետյան

Շեն (ողբերգ) Աննահիտ վեր մըռնիմ կիկյաս ինձ յիրա լաց կինիսՔըրերավ կպիցրանաս տատի վայ կանիսհեն կինին շենին կնանեքյը հըվաքվածԿասին էմմա թոռնըդ ա եկալԿասին էմմա եր կաց եր Աննահիտն ա եկալՄունք հինչ ջողաբ տանք խուխենԿասին էմմա եր կաց խոնցըդ հետե սեղան տիրԿաթն ա ըրեժան ա պերղաճ աԱննահիտ սըրտըդ պարան կիկյակլոխդ պըտերեն կտաս էլ տատի չի ինան ԱննահիտԱնահիտը […]

Նարեկ Գասպարյան

ես միալար քամիների թևով հրած արտաքայլն եմ,հյուսվում եմ պատուհանագոգից, հայելու շողքով,ներծծվում անցուդարձի հոսքին ու անվթար եմ,երբ երեսով բախվում եմ ուսիդ,կարծես սեփական խնդիրների դու սառնապաղ եթերի մնայությունն եսանհանդիպելի տեսողականկետերի խառնամբոխում,կախ ես ընկնում ամպածրարից,ու ոտնախաղդ վերամբարձ է,երբ բնահողը հանդիպում է գերաշխարհին *** մոխրե երկինքը շրմփացնում է,պուտիկավորվում խճաքարերին,մարմինը փաթաթվում է անձրևանոցովբանականության ասեղի սայրին,երկրաշարժվող հողմացույցի պեսդողում, աղմկում է լղոզված […]

Արփի Ստեփանյան

Ես Քրիստոսի համարհեքիաթ եմ կարդում, իսկինքն ինձ աշխարհից է հարցնում,բայց ես այնքան չեմ ուզումնրան պատմելերկրային աղետների մասին՝ չնայած,որ ինքն ինձնից լավ գիտի։ Ես Քրիստոսի համարօրորոցային եմ երգում, իսկինքն ինձ հորից է հարցնում.ո՞ւր է հայրս, ասում է.չգիտեմ, ասում եմ, մեզ էլ է դա հետաքրքրում։ Ես Քրիստոսի համարերգում եմ ու կարդում, իսկինքն ինձ հարցնում է, թե ոնց […]

Լուսինե Դալլաքյան

Ինչ էլ գրեմ,Ստացվում ա փեջից հանած կարտոֆիլ Որտեղ էլ գնամ,Հայտնվում եմ մետրոյում։………………………………….Իմ ներսում լռություն աև դա զոհաբերություն չի,չխոսելու ցանկություն չի,հիսթերիա չի,մենակության նշան էլ չի,ոչ էլ սոցիոպատիայի.կտրտված թղթերը հավաքել եմ,ծալել՝ կպցնել չեմ փորձում,քառակուսիներ և կլորներ գտնել ևդրանցում թաքնվելչեմ փորձում,ես փազլները վաղուց եմ հավաքել,բայց չգիտեմ ինչ անելայդ պատկերի հետ.սիրունէսթետիկճկունմիանվագբազմագույնկլորկեղևովմաշված ու տաքտարերայինանկատարյալուժեղանկայունապրողապրողապրող։Բայց ես չգիտեմ՝ ոնց լսել այդ պատկերի […]

Գևորգ Կաաս

եկեք եկեք խփենք կյանքի թմբուկներինխփենք կյանքի թմբուկներին և վերցրեք կյանքից ամեն ինչ… *** մտքերի ծով դեպրեսիվմիստիկ մոգական և ֆանտաստիկանզուգական մտքերի ևդյութական անսպասելի ու կարոտածու կարոտած ու կարոտած ուկարոտած սիրո մասին է կյանքը իմու շոկային ու մաս-մասու տեղ-տեղ չհամընկնող տողերի բառերիու մարդկանցու մոռացված քաղաքների ուծխած արյունոտ աչքերի շնորհակալ լինելուկամ ձանձրալի կամ գիշատիչ աշխարհների ուրիշև տեսնելու ու […]

Մերի Փանոսյան

ես սիրուց շատ բան չեմ հասկանում.ուղղակի օրը էլ օր չէ,ու ես էլ ես չեմ։ես սիրուց շատ բան չեմ հասկանում.ուղղակի ես փշրում եմ ափսեներ,ես փշրում եմ ապակիները մեր տան,ես պոկում եմ ծաղիկներու կոտրում եմ հայելիները մեր,որովհետև ես էլ ես չեմ,որովհետև ես սիրուց շատ բան չեմ հասկանում.ու լուծվում եմ,ու փոքրանում,ու քչանում,դառնում եմ ամենափոքր կաթիլը անձրևիու վախենում եմ […]

Կարինե Նահապետյան

հիշում եմդադարըձայնըճիչըդադարըէլիդադարը հիշում եմ նրանցովքեր եկանհափշտակեցինովքեր տարանովքեր չվերադարձանհիշում եմ հպումըսակայն ովքե՞ր էին նրանքարդեն կարևոր չէհիշում եմ՝ասացի դե, մի անգամ ենք ապրում,-և հերթական անգամ չարեցի ոչինչ հենց այսպես էլ ձախողվում են հեղափոխությունները բոլորհենց այսպես էլ ձախողեցինք մենք *** փնտրեցիչգտանրանց, ովքեր ոչ մեկ ենև նրանց ունեցածը ոչ մի բանն է փոխարենըգտակորցրի նրանց,ովքեր ունեն իրենցև ժամանակ նրանք հավատացրին՝բոլորը […]