Անանկենդանության հարահոսում / ՋԵՍԱՀ

Ամենակենտրոնում էիր: Չգիտեիր թե որտեղ, բայց վստահ, որ մեջտեղում ես: Ընթանում էր: Հստակ չէր ինչը, բայց այն առաջանում էր: Դու էիր: Պարզ չէ՝ ինչ կերպարանքով, սակայն այդ դու էիր՝ ընթացքի մեջ ու ինչ-որ տեղ՝ ամենակենտրոնում: Քարացած էիր՝ անշարժ: Հանգույցներդ քեզ չէին ենթարկվում, կամ՝ ուղղակի չկային: Գիտակցությանդ գոյն էր թափառում, կա՛մ սովորականի պես ընկղմված, կա՛մ էլ […]

ՎԱՐԴԱԳՈՒՅՆ ԵՌԱՆԿՅՈՒՆ հատվածներ անտիպ վիպակից / Արմեն Օհանյան

Ես իմ անուշ Հայաստանի էն հին տաղը պիտի շրջեմ, պիտի թարսվեմ բոլորիդ հետ, որ ճիշտն ասեմ, շիտակ ու պարզ` ծանրամարտիկ աղջիկների ուժը ցույց տամ ու նաիրյան տղաների հեզաճկուն պարն էլ հետը: Ես եմ հիմա էն վարդագույն եռանկյունին, որ հայացքդ դատապարտող մեր ճակատին դրոշմել է  ու չի ջնջվում, ու չի ցնդում` հին ընտրության կնիքի պես իմ […]