Մաթևոսյան Հրանտ Արսենի / ՇԱՆ ԲԱԽՏԸ

«Շունը պատահական էր հայտնվել երթուղայինում»,- նովելի դեռ առաջին տողերն էր ընթերցում քառասունն անց մի կին, երբ հեռախոսին զանգ եկավ: – Զառա, բարև, չվերթդ քանիսի՞ն է,- մտերմիկ տոնով հարցրեց զրուցակիցը:- Լավ, որ հասնես` կզանգես ինձ, որ դիմավորեմ: Դե, հաջողություն, քեզ բարի թռիչք: Զանգը, որ ընդհատեց ընթերցանությունը, նախկին ամուսնուց էր, ամուսիններից մեկից: Տարբեր տղամարդկանց հետ համատեղ կենցաղ […]

Categories Uncategorized

Արմեն Գրիգորյան / ՍՈՒՊԵՐ ԱՐԱՄԸ

Սուպեր Արամն ուներ մեծ թուր ու ապրում էր սարի վրա: Նա անընդհատ թաքնվում էր ու չգիտեր, թե ումից: Արամը չգիտեր իր սուպեր հնարավորությունների մասին, որովհետև երբեք բախտ չէր վիճակվել օգտագործել դրանք: Արամը կարող էր թռչել, բայց չգիտեր այդ մասին: Նա ուներ սպիտակ ձի ու միշտ ձիով էր շրջում սարի վրայով: Սուպեր Արամը շատ էր սիրում […]

Categories Uncategorized

Նելլի Սահակյան /  ՄԱՄՈՆՏԻ ԱՆՁԱՎ

Ես ամերիկացի ցնդած հնէաբան եմ: Գոտկատեղիս` վրձիններ, ուսիս` բահ, ուսապարկիս մեջ` գրքեր, հագիս` վառ գազարագույն կոմբինեզոն, ես ամեն անգամ Անձավ եմ գնում` Նրա մոտ, երբ անսահման դատարկություն եմ զգում, բայց…  բայց ամեն անգամ այնտեղ հասնելուն պես դեն եմ նետում բահ ու բրիչս, պատառոտում քարտեզն ու խոթում քարերի արանքը, ձեռքերս փռում եմ խոնավ քարերին ու նստելով […]

Categories Uncategorized

ԱՆԱՀԻՏ ԱՐԱՄՈՒՆԻ / Իր ՏՈՒՆԸ, իմ ՏՈՒՆԸ, մեր ՏՈՒՆԸ

Կյանքի ընթերցումը` գրականությամբ Կարդալ սիրելը հորիցս է եկել: Կարդում էր ու կարդացածը պատմում էր ընկերներին, բարեկամներին: Ամռան երեկոներին էլ հարևաններին կանչում, հավաքում էր շուրջը ու պատմում էր կարդացած վեպը, պատմվածքը: Սքանչելի պատմող էր: Ես էլ` փոքր աղջիկ, նստում, կլանված լսում էի նրան: Պապիկս` հորս հայրը, նույնպես գիր ու գրչի մարդ էր ու լավ հռետոր էր: […]

ԿԱՐԵՆ ԱՆՏԱՇՅԱՆ / Ներբողական. Շարքային Մարտիրոսյանին

Շարքային Մարտիրոսյան, Մռդո, ախպերս, ես այսօր գործից, ընտանեկան ընթրիքից, տղերքիս քնացնելուց, սերիալս նայելուց հետո, մեծահոգաբար փորձեցի ժամանակ գտնել վորդի նոր դոկ բացել, ընտրել իմ սիրած տառատեսակը ու գրել քո մահվան առիթով այս պոստմոդերնիստական հավակնութուններով ներբողը անսեթևեթ: Շարքային Մարտիրոսյան, Մռդո, ախպերս, մեկ անգամ որ գրեցի անունդ, արդեն հեշտորեն կարող եմ քոփիփեյսթել ամեն հնգոտնյակը մեկ, ամեն, տոնացույցը […]

Categories Uncategorized

ԱՐՄԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ / Սարի լռությունը

Այդ առավոտ ամեն ինչ պետք է փոխվեր, նա պետք է միաձուլվեր իր սարի հետ: Սարերը շատ էին, նրանք բարձր էին և ցածր, լայն ու նեղ: Ամեն մեկն ուներ իր ձևը՝ քարի գույնը, տեսակը: Մեկը նման չէր մյուսին, մեկի վրա խոտ կար, մյուսի վրա՝ չկար, մեկը պատված էր ձյունով, մյուսը՝ ոչ, մեկի ձյունը լանջին էր, մյուսինը՝ […]

Categories Uncategorized

Անիրագործելի հավանականը Էլֆիք Զոհրաբյանի «Ճիլիմոնը» պատմվածքում / Կարեն Մանուչարյան

Էլֆիք Զոհրաբյանի «Հոգեվիճակ 13» ժողովածուի առաջաբանի հեղինակ Լիլիթ Անտոնյանը համառոտ կերպով խոսել է նաև «Ճիլիմոնը» պատմվածքի մասին: Հղում տալով Միխայիլ Բախտինին՝ հեղինակը կարևորել է գլխավոր կերպարի ներքին մենախոսության և դիալոգիզմի (երկխոսայնության) արտահայտությունները1: Լ. Անտոնյանը հենց սրա հիմքի վրա տվել է կերպարի ընդհանուր բնութագիրը. «Ի՞նչն է նրան հատուկ: Խորամանկությունը, ամբաստանությունը, զրպարտանքը, ինքնագնահատանքի գերաճն ու ագահությունը: Սա […]

Categories Uncategorized

ԱՐՄԱՆ ԹՈՎՄԱՍՅԱՆ

1. Առավոտ է, Սրճում ենք խաղաղ, Հեռուստացույցն էլի Դուրս է տալիս Անկապ, Մեկ էլ՝ տագնապ, Թովմասյա՛ն, տագնա՜պ, Բացում եմ աչքերս, Զենքը գցում ուսիս, Քաղաքում էլի Սրճում են խաղաղ, Չենք հասցնում, Տխմարնե՛ր, վազե՛ք, Քաղաքում էլի Ավտոբուս անցավ, Մեկն էլի Չի որոշում Բոթաս հագնել այսօր, Թե կոշիկ, Մութ է, Քունը՝ գլխիս, Շուրջը գոռում են, Ստվերներ հորդում, Մեկը […]

Categories Uncategorized

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ / Շունս կամ Ջեկո

Շուն շան որդի: Շունս սատկեց: Չէ, չսատկեց շունս. մեռավ: Շունս ինձնից տարիքով մեծ էր, հինգ տարի: Ուղիղ էնքան, ինչքան եղբայրս էր մեծ: Եղբայրս որ ծնվեց, մի քանի ամիս հետո մեր տուն շուն բերեցին: Էնպես եմ պատմում, ոնց որ տեսել եմ: Դե չեմ տեսել, բայց էնքան եմ լսել, որ տեսնելը ինչ է… զգացել եմ: Փոքր քոթոթ՝ […]

Categories Uncategorized