ԱՆԱՀԻՏ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ

Չունեմ ես ունեմ զգացմունքներ որոնք արտագրել որևէ լեզվով հնարավոր չէ դրանք հաչում են օրնիբուն երեսնիվար դրանք հաչում են ու լռում ես ունեմ բողոքներ որոնք ասելու չեն ոչ մեկի մեծարում եմ մեծարում մեծարում հետո քանդում էդ ամենը հատիկները դնում հոսացող ջրի տակ գնում ծառեր են դառնում ծառերը տալիս են պտուղներ դառնահամ կամ քաղցր մի մասը կարմրավուն […]

Անահիտ Հայրապետյան / ՍՏԱՏՈՒՍ ԵՐԵՎԱՆԻ ՄԱՍԻՆ

Երևանն ինքն իրեն ապրում ա, Առանց ինձ, ինքն իր համար, Ինձ համար չեղավ էլ, Երբեք չեղավ Երևանն իմը, Իմը Խծաբերդն էր, Իմը Աբովյանն էր, Հետո, ահագին ուշ, երբ Աբովյան-Երևան տրանսպորտը լավ չէր աշխատում, ու ես կյանքս փոխել էի որոշել, Երևանին ասացի՝ արի ընկերներ լինենք, Ես ջահել էի ու սիրուն, Բայց ինքը ընկեր լինել չի սիրում, […]

Անահիտ Հայրապետյան

  երեսունութ օր նվիրում եմ քեզ, որ որոշեցիր չծնվել լինել հղի առաջին անգամ երկրորդ անգամ երրորդ անգամ չորրորդ անգամից սկսում ես վախենալ համակարգչիս հոսանքը երեսունութ րոպեից կանջատվի երեսունութ րոպեում պիտի հասցեմ սղագրել շարքս որ գրել եմ երեսունութ տարի երբ հիշում եմ, որ փորս էլի մեծացնելու, կախելու ես, դու էլ ներսից ինչքան ուժ ունես խփելու ես, […]

ԱՆԱՀԻՏ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ

սարերը Սարերը սարերի մեջ սպիտակ սարերը սարերի մեջքին կանգնած սարերը սարերին գրկած սարերը սարերից հեռու սարերը ինձ տարան տուն տան դուռը կրնկի վրա բաց կինը աչքերը փակ կանգնած ոտքերս դողում են ձեռքերս բացվում են աչքերս շողում են կինը ձեռքերը պարզում է առաջ դու մեծ թաբու ես սեղանին դրված թթու կաղամբ ես ծաղկավոր ափսեի աղի պանիր […]

Անահիտ Հայրապետյան / հետհաշվարկ

հետհաշվարկ 1 և ճամփաներս երկինք ուղղվեցին ու ես սկսեցի օրերս հաշվել ու որպեսզի ամեն ինչ քո սիրած տարբերակով լինի ու ես քեզ չկարոտեմ ես սկսեցի հետհաշվարկս տասնչորս օր տասներեք օր տասներկուսը տասնմեկ օր տասին այտերիս վրա միս չէր մնացել կուրծքս սմքել էր ոսկորներս մի քիչ դուրս էին ցցվել ինը օր աչքերս արդեն մթնում են ոտքի […]

քաղաք / Անահիտ Հայրապետյան

Նառ ջան, ես ուղարկում եմ իմ էս շարքը, նոր կարդացի ու դուրս շատ եկավ, դուրս եկավ, թե ոնց ա քաղաքը տրվում, դրանից հետո ես եմ հեզորեն տրվում, հետո սիրուն տխրում եմ, հետո կանչում, աղաչում-պաղատում եմ` մոտ արի, արճճագույն վախով էլ եզրափակում եմ վախերիս նորաշարը Նառ ջան, ինձ թվում ա սա լավ ա, ուրիշ նոր բաներ ամեն դեպքում չունեմ ոչ մի տեղ պահած, նրանք են, որ […]

Անահիտ Հայրապետյան

Նառ մի քիչ ջոկջկեցի էս գիշերային ուղեղով սրանք թողեցի, մեկն էլ քոպի արեցի, չդրեց, ես էլ ալարեցի ու որոշեցի էսքանը հերիք ա, տրամաբանություն չգիտեմ ինչքան կա, բայց արդեն կարգին պրիմիտիվ եմ գրում ու էդ նենց կայֆ ա մի այլ ձևի ու ընթացքից հիշեցի, որ էլի չեմ հասցրել թղթերս տամ հգմ անդամության համար ու նառ ջան […]