Անահիտ Մարգարյան-Անտոնյան / Նայել Հայաստանին Եռաբլուրից

Անահիտ Մարգարյան-Անտոնյան արձակագիր   Հրաշալի բան է ապրել խաղաղության պայմաններում, հպարտություն է՝ ունենալ սեփական երկիրը: Սրանք այն մտքերն են, որ ունենում եմ հետպատերազմական Հայաստանում քայլելիս: Ամենահաճելին չէ, իհարկե, հասկանալը, որ բազում ազգերի համար ոչինչ չարժեցող կաղապարված գաղափարները պատմության հաճախ կրկնվող շրջափուլներում ստիպում են գիտակցել՝ իրենց ամբողջ ծանրությամբ, որ կանգնել ենք գոյության խնդրի անդունդի դիմաց: Եվ […]

ՄԵԿՈՒՍԱՐԱՆ (­Հատ­ված վե­պից) / Ա­նա­հիտ ­ Մար­գար­յան-Ան­տոն­յան

– Ինչո՞ւ եք խոսքում անընդհատ կրկնում՝ հասկանո՞ւմ եք… – Կրկնո՞ւմ եմ… չգիտեմ… – Ուզում եք հասկացվա՞ծ լինել… – Գուցե… բայց ավելի շատ ուզում եմ լավ զգալ կամ, ավելի ճիշտ կլինի ասել, վատ չզգալ։ Հոգնե՜լ եմ, հասկանո՞ւմ եք, հոգնե՜լ… – Հիմա Նունեին կասեմ՝ Ձեզ համար մանդալա միացնի ականջակալներով… Փորձեք կենտրոնանալ։ Հոգեբանն աղջկան ուղեկցեց հարևան սենյակ: Նույն […]

ԱՆԱՀԻՏ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ-ԱՆՏՈՆՅԱՆ / ԱՅԼ ԷԳՈ

Արդեն քանի գիշեր է՝ մանկությունից նրան հետապնդող երազը վերադարձել է: Կարծում էր` այդ մղձավանջից միայն դառը պատկերներ են մնացել… Երեք տարի է՝ ապրում է մեգաքաղաքում, և տարին ութ ամիս սառն ու ցեխոտ եղանակով արվարձանը, որտեղ երկրաշարժից հետո մնացել էին փրփրած երախներով, կեղտը մորթուն կիսաչորացած շներ ու ածխի գույն ունեցող մարդիկ, նրա համար հակասական հիշողություններ բերող […]

ԱՆԱՀԻՏ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ- ԱՆՏՈՆՅԱՆ / ՄԱՐԴ ԶԳԱՅԱԿԱՆ

Սև զգեստ Անաիսը շատ էր սիրում: Նա այդ կարևոր օրվա համար արդեն գնել էր մարմնի նրբագեղությունը լավագույնս ընդգծող, ծնկները ծածկող զգեստը: Խնամքով ընտրել էր զուգագուլպան, օծանելիքը, շպարի պարագաները: Առանձնակի ուշադրությամբ մաքրել էր տուփում պահված աշնանային թավշյա բարձրակրունկները: Ճիշտ է, հանգիստ էր, բայց հուզմունքը սրտի աշխատանքն էր արագացրել: Այս արարողությանը վաղուց էր պատրաստվել` մտովի և հաճախ […]