ԱՐԱ ԱԼՈՅԱՆ

Տե՜ր, Նույնիսկ անձրևն ենք վերցնում մեզ վրա, որ տաքացնում է խոսքիդ պես ու չի վառում, քանզի արտագրվում է այն մեր ափի մեջ Քո խռոված ու տրտմագին վերևներից, եվ քաշում ենք անձրևն անգամ մեր սառած մարմնին… – Եվ անձրևի հետ այս զգում ներկայությունդ անբացակա, եվ անձրևի հետ այս մորմոքում է հոգին մեր թացական, Եվ անձրևիդ խառնում […]

ՍՏՎԵՐՆԵՐԻ ԱՐՔԱՆ / Արա Ալոյան

…բայց կգնաս հլու աշխարհն այն խոլ ու սին` Չայրած վերադարձի կամուրջները, հարկավ: Ա.Ա. Առավոտյան չեմ զարթնում: Առավոտն ինքն է արթնացնում ինձ: Կոպիտ, խիստ, վերակացուի պես: Ձայնը հավանաբար վաղուց է գցել` չեմ լսել: Մի կերպ բացում եմ աչքերս` հնազանդվելով կոնկրետ ոչ ոքի, ուղղակի նրա ձայնին: Իսկ առավոտը ցերեկվա 12-ն է: Ձայն կա ավելի ազդեցիկ է, քան […]

Categories Պատմվածք