Թռիչքի դասեր / Արթուր Միկոյան

  Երազը ստեղծում է խորհրդանշական պատկերներ. նա սիմվոլիստ է: ՌՈՒԴՈԼՖ ՇՏԱՅՆԵՐ Լուսինը մարմնիս քուն էր նվիրում, որ հանգիստ կարկատի օրվա մեջ խրված գիշերվա մութ դատարկությունը: Գիշերը կարդում էր մտքերս, և մայրս հասկացնել էր տալիս, որ քնելու համար հարկավոր է աչքերը փակել: Ես աչքերս փակում էի ու լողում` դիվական փոթորկաբեր պոռթկումներին հանդիման: Երազումս առաջին անգամ վայր […]

Մոլեգին երկրպագուն / Արթուր Միկոյան

Կիսաբաց հողից երկիրը ձգտում էր թեքվել իր առանցքից՝ ջանալով անմահանալ Տիեզերքի գրկաբաց շնչում: Սակայն Տիեզերքը բթամատով հրում էր նրան և երկրի արգանդը հղիանում էր այդ հպումից: Դողացող ծառերը դադարում էին իրենց ցրտից կծկված շարժը, և այդ տարի բնության համար ձմեռը դադարում էր գոյություն ունենալ: Անտես էակները կախված ծառերի, բույսերի, ծաղիկների հաճույքաբեր հևքից՝ վայելում էին երկրագնդի […]

Արթուր Միկոյան / ԲԵՌՇՎԻԼ

Դրվագներն իրենց օտարացած էին զգում լիակատար ամայության մեջ: Իսկական դինամիզմը դրվագների մեջ ելակետեր էր փնտրում՝ լիակատար ամայության կրքերի պայթյունի համար: Յուրաքանչյուր դեմք կարծես առեղծվածային ճառագայթումով իմ մեջ պատկերացում էր ստեղծում երբեմնի ֆիգուրների եռանդուն պոռթկման մասին: Իրականությունն ամեն օր ու րոպե, վայրկյան բետոնապատում էր երազանքների աշխարհ տանող բոլոր անցքերը: Բեռշվիլի կենսաձևը մեկ ակնթարթում հասանելի էր դարձնում […]

ԱՐԹՈՒՐ ՄԻԿՈՅԱՆ / ՀԱՅԵԼԻՆԵՐ ԵՎ ՍՏՎԵՐՆԵՐ

(Հատված «Օտար լույս» վեպից) Ակիմի գործողությունները որոշարկված էին չընդհատված նախկին իրադարձությունների շղթայով: Մի անտեսանելի ուժ անընդհատ նրան վանում էր սկզբում սեփական տնից, այնուհետև այն վայրերից, որտեղ նա գտնվում էր: «Բնության իմ կույր ուժեր, որտե՞ղ եք, իմ հարազատ ոգիներ: Որտե՞ղ ձեզ փնտրեմ՝ տներո՞ւմ, ջրերո՞ւմ, ծառերի մե՞ջ»,- ասում էր Ակիմն ու շարունակում քայլել: Նա հասավ ժայռափոր տներին, […]

Արթուր ՄԻԿՈՅԱՆ / Ուշադիր նայեք ձեր շուրջը…

Կարող էի այսօր դառնալ աշխարհի ամենաերջանիկ մարդը, սակայն նորից չստացվեց: Սատանան իր դյութիչ ձայնով կլանեց հոգիս և նորից դուրս թքեց՝ որպես ուտելիքի ավելցուկ: Սկզբից նա սիրահոժար եղավ, գրավեց ինձ իմ ամբողջ էությամբ հանդերձ: Սիրեցի նրան, և մարմինս ու հոգիս պատվեց անբացատրելի ջերմությամբ: Նա կազմակերպեց իմ գովքը բոլորի առջև, ինձ զգացի ամբողջ տիեզերքի տերը: Նա ինձ […]

Categories Պատմվածք

Աղքատների խրախճանքը / Արթուր Միկոյան

Իրենց հարմարավետ իշոտնուկներին նստած՝ միլիոնավոր աղքատներ լսում են երկրի տերերի ելույթները և հուսավրեպ, հուսախաբ տնքում ցավից: «Ականջալուր եղեք, հարգարժան աղքատներ, ձեզ սպասվում են նոր հաճելի անակնկալներ, ձեր այս տաղտկալի կյանքին կփոխարինեն նոր լուսավոր օրեր, և ձեր կյանքը շուտով կլավանա»: Ինձ ասում են՝ նյարդերդ թուլացրու, միտքդ հանգստացրու և ձայնավարժություններով մի զբաղվիր. դա աննպատակ պայքար է: Սակայն […]

Categories Պատմվածք