ՎԱՐԴԱԳՈՒՅՆ ԵՌԱՆԿՅՈՒՆ հատվածներ անտիպ վիպակից / Արմեն Օհանյան

Ես իմ անուշ Հայաստանի էն հին տաղը պիտի շրջեմ, պիտի թարսվեմ բոլորիդ հետ, որ ճիշտն ասեմ, շիտակ ու պարզ` ծանրամարտիկ աղջիկների ուժը ցույց տամ ու նաիրյան տղաների հեզաճկուն պարն էլ հետը: Ես եմ հիմա էն վարդագույն եռանկյունին, որ հայացքդ դատապարտող մեր ճակատին դրոշմել է  ու չի ջնջվում, ու չի ցնդում` հին ընտրության կնիքի պես իմ […]

ՊԱՀՄՏՈՑԻ / Արմեն Օհանյան

Երբ կասեմ «գիշեր»`աչքերդ փակիր, «ցերեկ»`բաց արա: Խարդախություն չանես: Տես`աչքերս փակ հաշվում եմ. մեկ, երկու, երեք, չորս, հինգ, վեց, յոթ, ութ, ինը, տասը: Պահն եկել է` բացում եմ, ում որ տեսնեմ` թքում եմ: Գիշեր: Բոլորը փակում են աչքերը, իսկ դու` բացում: Գետը գիշերով քեզ մեծ ու փափուկ նվեր է բերել. խաղալիք է ու չի հասկացվում` արջուկ […]

Categories Պատմվածք