ԱՐՇԱԿ ՍԵՄԻՐՋՅԱՆ

ՃԱՆԱՊԱՐՀՆԵՐ Ինձանից մի փշուր մնաց այն ճամփեքին, Որտեղով քայլեցի երազանքներ գրկած, Ու խավարը պատեց իմ լուսե թռիչքին, Եվ մարմինս ցավից արնակալած տնքաց: Գժված քամին տարավ փունջը երազներիս, Կեղտ ու փոշով պատեց ճամփեքը ամայի, Ու կարոտներ թողեց մերկացած հուշերիս Վառվող լապտերներին, որ պիտի բերեի: Ծառերի ճյուղերը թախիծով մերկացած, Արցունքներ են թափում ցավից ճաքած հողին, Հուսահատ ճչում […]