ԶՈԶ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

*** Մառախուղը նստել է տների տափակ տանիքներին, շղարշվել են զգացմունքներս… միայնակ լապտերն աղոտ լուսավորում է ՝ կանգնած փողոցի խուլ անկյունում, հոգումս արձագանքում է լռությունը, հարություն են առնում անցյալի անմարմին հիշատակները, անէանում ուրվական փլատակներում, ճանապարհները անհետք են մնացել, ոչ մի ուղի չի հասցնում այնտեղ, որտեղ դու ես… սառած օդում կծկվել է անպատասխան մի հարց. – Որքա՞ն […]