ԼԵՎՈՆ ՇԱՀՆՈՒՐ / Սերը, որպես սպանության նյութ

Կաթնագույն ամպի երևալն անակնկալ էր: Նա չէր մտաբերում՝ այգաբացի առաջանալը բռնացրած լիներ: Պառկած տեղից երևում էր երկնքի այն հատվածը, որտեղից լույսը ծակել ու տարածվում էր քաղաքի վրա: Սովորաբար առավոտներն ակնթարթորեն էին բացվում. ինքը կիսարթուն ննջում էր, հետո վեր թռչում ու երկնալույսը ներկա էր՝ կա՛ր: Մարմնի կոշտությունը իրեն երկատում էր դրսի աշխարհից: Ոտքերը դրեց սառը հատակին, […]

ԼԵՎՈՆ ՇԱՀՆՈՒՐ / Տեսանելիքը՝ B-կետից

…Առաջացա դեպի տան դարպասը, հինգ-վեց քայլ է մնում դռանը հասնելու, բայց անսովոր բան ինձ զսպում ու ծովի ծանրություն է լցնում դիմացս, ինչ-որ պատկեր մթնոլորտի հետ մեկտեղվելով առաջանում՝ ուսերիս եզրերով փաթաթվում է թիկունքիս, զսպում եմ շրջվելու ցանկությունս ու մանրամասնությամբ ընկալում հետևիս տեսարանը, այսինքն աչքերիս միջից չեմ նայում, ու փողոցի մի մասում զգում եմ նորահայտ հայացք-ի տեսողական […]