Խանում Ավանյան

*** Մի օր կալեկոծվես, ափերիցդ դուրս կգաս Կասես` Ծովն եմ հիշաչար, Ինչ-որ մի տեղ, ինչ-որ մի ափում փաթեթավորված են արցունքներդ: Իմ թախծախեղդ Ծով, Երբ գիշերահավասարին ափերիդ փրփուրը կծածկի մարմինս, Կվիժի դառնաջուր, Նորից օր կիջնի մեր միջև սառն ու արցունքաբեր: *** Ամառը խմորվեց մորս հացի թասում, Ճարճատուն կրակում վառվում էին հիվանդանոցից բերված օրերս… Թեյի բաժակում մելանխոլիան […]