ՀԱՍ ՉԱԽԱԼՅԱՆ

Մահվան կոլաժ 1 Մայրս չի տեսնում ինձ, այլ լսում է: Ես թաքնվում եմ հայելիների ետևում լռությամբ: Ոչ մի օր չեմ ծնվել ես ու ոչ մի օր չեմ մեռել: Երեկ մի գեր տղամարդ ծանր կապոց նետեց վրաս: Նեխած ձմերուկի հոտ առա, ու աչքերս ավելի մթագնեցին: Իմ սենյակը նկուղում էր, կոկորդս սեղմվում էր լացից: Հեքիաթներ չեմ լսել […]

Categories Արձակ

ՀԱՍ ՉԱԽԱԼՅԱՆ

Հրաժեշտ Ամեն քայլ հեռացնում է մեզ, և որովհետև կանայք սիրում են արցունքները. ես կատեմ… և կհագնեմ քեզ ամեն օր, մինչև մաշվես… *** Աստված սիրում էր, այն արցունքները, որոնք ես էի քարանձավում կարմիր, ուր գիշերը առասպել էր հևում, որովհետև կես կանգառ այն կողմ՝ ձմեռ էր անշոր և մի ստվեր լիզում էր ինքն իրեն… *** Դու վերջին […]