Հերման Հեսսե

Հանդիպում Դու մոռացել ես բոլորովին, Որ կար ժամանակ, երբ քո ձեռքը ափերում էր իմ, Եվ երանությունն անսահման Իմ ձեռքից քո ձեռքը, Քո բերանին էր անցնում բերանից իմ, Եվ որ մազերը քո խարտյաշ` Գարնան պես հպանցիկ, Իմ սիրո երանելի պատյանն էին, Ու աշխարհը բուրում էր և հնչում այնժամ, Իսկ հիմա վրդովված է մռայլորեն այսպես. Սիրո ոչ […]