Մա­րիամ ­Կա­րա­պետ­յան / Պար­տութ­յու­նից տասն օր հե­տո։ ­Հաս­կա­նա­լու և­ ա­նե­լիք­նե­րի մա­սին

­Մա­րիամ ­Կա­րա­պետ­յան բանաստեղծ, մեդիայի հետազոտող ­Ցա­վին, հայտ­նիին, ­Ֆեյս­բու­քում այս կամ այն մե­կի գրա­ծին, հա­զար ան­գամ հնչա­ծին քիչ բան կա­րող եմ ա­վե­լաց­նել, ե­թե առ­հա­սա­րակ կա­րող եմ։ ­Շատ քիչ գի­տեմ, որ կա­րո­ղա­նամ գրել։ Ա­ռանց ի­րա­վա­կան-քա­ղա­քա­կան գնա­հա­տա­կա­նի որ­ևէ այլ գնա­հա­տա­կան չի կա­րող մեզ հա­մար պի­տա­նի չա­փով հիմ­նա­վոր լի­նել։ ­Քա­ղա­քա­ցիա­կա­նութ­յան պատ­րան­քի ա­ռաջ ես տե­ղե­կութ­յուն­նե­րի մեծ պա­կաս ու­նեմ, և­ ինչ […]

Մարիամ Կարապետյան

Մտերիմ առավոտ Խոստում Ի՞նչ կռահում է, անվերջորե՞ն այսպես գեղեցիկ: Այսօր կոկիկ օր է, գեղեցիկ պահերը՝ բնական, ես էի իմ պատմությամբ ու մենությամբ և նույնն ասացի հմտությամբ: Այս ի՞նչ կռահում է, անվերջորե՞ն այսպես գեղեցիկ… *** Այս ի՜նչ ուշացող պատմություն է, ե՞րբ կգա՝ առանց տեսնելու մեզ, առանց ասելու մեր անունները: Այս հոսանքներն, անշուշտ, կհասնեն մեզ: Կարճ կլինի […]

ՄԱՐԻԱՄ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ / ԷՍՍԵ ԹՈՆԴՐԱԿԻ ՍԵՎԻ ՄԱՍԻՆ «ԱՐԱՐՄԱՆ ՈՒԹԵՐՈՐԴ ԵՂԱՆԱԿԸ» ԳՐՔԻ ԼՈՒՅՍԸՆԾԱՅՄԱՆ ԱՌԻԹՈՎ

Տղաս մի գրատախտակ ունի, որի վրա մագնիս կա: Դրանցով գրատախտակին կարելի է կպցնել երկու փոքրիկ վիշապիկների: Իսկ երբ այդ երկու վիշապիկներին ես մոտեցնում իրար, նրանք վանում են իրար կենտրոնից, իսկ եզրերից ձգում են ու վերջիվերջո միանում եզրերով: Ահա մի համեմատության երկրորդ բևեռը, որ միտքս եկավ, երբ մտածում էի Թոնդրակի պոեզիայի պատկերների մասին: Իսկ համեմատության առաջին […]

Նոր նախագիծ գարնանային համարում՝ գրԵքննադատություն

«Գրեթերթ» գրական երիտասարդական թերթի գարնանային համարում՝ նոր նախագիծ. գրԵքննադատություն: Նախագծի նպատակն է ներկայացնել երիտասարդ գրաքննադներին, նրանց հետաքրքրությունների շրջանակը, երևանել նրանց մտածողության որակն ու հայացքի ուղղությունը՝ միևնույն ժամանակ արդի գրականությունը դիտել մեկ այլ լույսի տակ: Հեղինակներ՝ Արքմենիկ Նիկողոսյան՝ «Գրեթերթ – 2014» Արմեն Ավանեսյան՝ «Քրիստոնեական թեմաներն ու արձագանքները արդի հայ դրամատուրգիայում» Հասմիկ Հակոբյան՝ «Թղթի ու թանաքի երկիրը» […]

ՆԱՄԱԿՆԵՐ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾԻՆ* / Ռ. Մ. Ռիլկե

1903 թ. սկզբին Ռ. Մ. Ռիլկեն նամակ է ստանում ավստրա-հունգարական բանակի քսանամյա լեյտենանտ Ֆրանց Քափուսից: Նամակին կից ուղարկվել էին և երիտասարդ լեյտենանտի բանաստեղծությունները: Ռ. Մ. Ռիլկեի վրա, սակայն, ոչ այնքան բանաստեղծությունները տպավորություն գործեցին, որքան նամակի անկեղծությունն ու անմիջականությունը, որում երիտասարդը «իր սիրտն էր բացում» մեկ ուրիշին` նույնպես երիտասարդ, բայց արդեն հանրահայտ բանաստեղծին: Ռ. Մ. Ռիլկեն […]

Էսսե խաղաղության և չափազանցության մասին (Երկրորդ զրույց Մեսրոպի հետ*) / ՄԱՐԻԱՄ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

Պապիկը մի կտոր արև գտավ ու ծառը բարձրացրեց քեզ: Նա ծառ է մշակում քեզ համար և պտուղներ է քաղում: Ինչ-որ գանգուր բան կա այդ ամենի մեջ: Խոպոպներ, որ աչքերիդ են հասնում, և հեշտ ճկվող ոլորան: Ծառուղին այն տեղն է, որտեղ բոլոր ճանապարհները շարվում են մեկ գծով, և պարտադիր չէ, որ կրկնվեն բոլոր ճանապարհները: Դա բոլոր […]

Ռոզե Աուսլենդեռ (1901/1988)

Թարգմանությունը  գերմաներենից և առաջաբանը` ԹՈՆԴՐԱԿԻ և Մարիամ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ Ռոզե Աուսլենդեռ  (գերմ.Rose AuslՊnder, իսկական անունը` Ռոզալի Բեատրիսե Շերցեր (Rosalie Beatrice Scherzer); 11մայիսի1901 -3 հունվարի1988) — XX դարի գերմանալեզու նշանավոր պոետներից է: Ստեղծագործել է գերմաներեն և անգլերեն լեզուներով: Ծնվել է ձուլված հրեայի ընտանիքում (1901), որտեղ, սակայն, պահպանվել էին հրեական ավանդույթները: Բանաստեղծուհու հայրը, վաղ տարիքում որբանալով, դաստիարակվել էր […]

ԱՇՈՒՆ / Մարիամ Կարապետյան

ԱՇՈւՆ Չմոռանաս դեմքերը, լսո՞ւմ ես, տերև բռնողների… Մարդիկ հիշում են իրենց տան տեղը, փողոցի տեղը, իսկ ընդհանրապես շատ բան հիշում են: Բոլոր բառերին դեմքով ճանաչում են: Նախորդ դեմքերից մնում են դալաններ, դալանների տակ` սպիտակ բեղ-մորուքով գունավոր թելեր վաճառող մարդիկ կիսակռացած: Կրկնվող կոշկակարների դալաններում մարդիկ հիշում են իրենց հին շենքերը: Կիսատ ճանապարհին մարդիկ շարունակ կրկնում են […]