ՄԵՐՐԻ ՄԿՐՏՉՅԱՆ / ԵՐԵՎԱՆՅԱՆ ԼԻՃ

(հատված) Ինչու արեգակ, մայիսյան օրվա մեջ Դու իմ ծաղկանց ծաղիկ, դու ինձ չես գոհացնում Ես ի՞նչ գիտեմ առավել վեհ Ֆ .Հ Սարերի օրեր: Գետնի խոնավությունից մարմինս ծաղկեց: Հայտնության տոն էր: Սովորույթի ուժը կանխում էր հսկել մանուկին, ով պետք է որ երբեք չմեծանար: Որ մեր խնդիրը անվերջ իրերի կողքին չկանգնելն է՝ ակնկալելով մոտիկություններ և ստեղծելով դրանք […]

Երևանյան լիճ / Մերրի Մկրտչյան

Ինչու արեգակ, մայիսյան օրվա մեջ Դու իմ ծաղկանց ծաղիկ դու ինձ չես գոհացնում Ես ի՞նչ գիտեմ առավել վեհ Ֆ . Հ Արևը 15 աստիճան բարձր էր հորիզոնից: Մենք կարող էինք: Ճառագայթների երկարության մեջ, որոնք ընկնում էին աչքերի մեջ-տարրալուծվում որպես մեկ սպիտակ, քանզի այնտեղ բոլոր գույները կային: Երկարության մեջ օրվա լույսի ժամանակը թրթռում էր գնացքի փակ […]

ՄԵՐՐԻ ՄԿՐՏՉՅԱՆ / Ֆրենոս առ սեր

Քանզի այն, որը մեկուսացրել է մեզ, ցանկանում է ապահովել իրեն՝ միացնելու նորից: Ռ.Մ. Ռիլկե Ծաղիկներով շաղված գետնին ծնկներով հենված, երկու ձեռքերով բռնել էր իր ծնկած մարմնի դիմաց կանգնած Հիսայու ոտքերն ու ոտքերի արանքով նայում էր, և հայացքը հաստատ կար: Անորոշ: Ուղղությունների մեջ: Անհայրենիք: Երկար վարսերով Հիսային պաղ և անշարժ: Քամին, որն անցնում էր շորերի միջով […]

Categories Արձակ

Դա կտևի երկար / Մերրի Մկրտչյան

Քանի որ թվաց, թե օրը սկսվում է այն կետից, որտեղ ինքն էր կանգնած, նա սկսեց քայլել՝ իր հետ տանելով ու տարածելով ջուրը: Երբ մտածեց ժամանակի մասին, մտածեց, որ հիմա ժամանակն է, երբ իր այտոսկրերն սկսեցին ընդգծվել, և այդ ընթացքում ինչ-որ անդառնալիության զգացումով տառապող մի տղա մնաց մեքենայի բաց պատուհանից այն կողմ: Եվ այդ ընթացքում լուսինը […]

Categories Պատմվածք

Մերրի ՄԿՐՏՉՅԱՆ

Ինքը Վեց ամիս բևեռային գիշերներ, ու յասամանը նորից է բացվում: Մայրը վազում է ետևից արագությամբ, որից դեռ չեն կարողանում խուսափել երեխաները: Երևակայիր մի փողոց… Բայց ամեն ինչ սկսվեց այնտեղից, երբ հացը բարձրացրեց գետնից ու այլևս չգտավ այն ավելի բարձր տեղը, որտեղ կարելի կլիներ դնել: Նույն զգացողությամբ օծանելիքի փակ սրվակի մեջ անգույն հեղուկ, եթե երբևէ մտածած […]

Categories Պատմվածք

ԴԱՇՏՈՒՄ / Մերրի Մկրտչյան

Ու իր մորաքրոջ մատները բարակ կլինեն: 17, 17, արագացրու: – Սպասիր, ատամներս եմ…,- պատասխանեց 17-ը:  -Ահա, վերջացրի` ներս մտնելով հայելուն մոտեցավ, ինչ հետաքրքիր է, առաջին անգամ է այսպես, նորից նույնն է, բայց դեռ երբեք այս օրերին ատամներս չէի լվացել, երևի մեծանում եմ: – Հացը էնտեղ է, կուտես, տես, թե ուզում ես: – Չեմ ուզում… – […]

Categories Պատմվածք

ՔԵՌԻ ՀՈՄԵՐՈՍ ԲԱԼԶԱԿԻ / Մերրի Մկրտչյան

Ագռավ են խաղում երեխաները գունատ քաղաքի անցավ խորշերում, ես ձախ ականջս պատիդ եմ թողնում ու թե ետ դառնամ, անաչք կլինեմ. դու արթնացիր անկողնուց, անմարմին պապիկ, քո շապիկները մեծ են իմ հագին, չհնձված արտերն անտեր կմնան, լուսնային գիշերն` առանց գայլ ու սին. ես անասպետ ձի և հաջորդը չեմ ու բարև չեմ գոռա քեզ`  որպես թոռնիկ. Իմ […]