ՄՀԵՐ ԲԵՅԼԵՐՅԱՆ / ՆԱՎԸ

Տապը կեսօրից հետո անտանելի դարձավ: Հայտարարել էին, թե 35 աստիճան է լինելու, բայց հավաքվածները խոսում էին, որ քառասունն անց է, թաքցնում են, որ արձակուրդ չտան: Որպեսզի խոտերը չչորանան, միացրել էին բոլոր խողովակները, և ջուրը խողովակների անցքերից շատրվանում, հոսում էր ասֆալտի վրայով՝ ավելի խոնավ ու հեղձուցիչ դարձնելով օդը: – Կարող եք մտնել սպասասրահ,- վերջապես ասաց աշխատակիցներից […]

Ջիլբերդի չափարկումը / Մհեր Բեյլերյան

Լույսի արագությամբ արևից երկիր իրենց հասանելիք յոթ րոպեն անցնելուց հետո առավոտյան ճառագայթները նախ բարևում էին Ջիլբերդի կացարանը, հետո նոր մյուսներին: Կացարան ասածը «ժեշտից բուդկա» էր, չորս կողմից շրջապատված շենքերով: Ո՞վ չգիտեր ձաձ Ջիլբերդի բուդկեն: Ձաձ Ջիլբերդը անորոշ տարիքի` 55-75, քաչալ, կարճահասակ, ջլուտ մարդ էր, մարդ-գաղտնիք, մարդ-ժպիտ, մարդ-վարսավիր, մարդ, որ ամեն օր դիմավորում էր արևի շողերը […]

Մհեր ԲԵՅԼԵՐՅԱՆ / ԳԱԶԻ ՄԱՐԴԸ

Դուռս զանգեցին երեքի կողմերը: Երեկ զանգել ասել էին վաղը կեսօրին տանը եղեք, գալու ենք գազի հաշվիչը փոխենք, այնպես որ՝ կարելի է ասել գրեթե չէին ուշացել: – Գազի հաշվիչի համար ենք եկել,- սկսեց բալզակյան տարիքի տիկինը, որի անունը, ինչպես հետո պարզվեց, Ստելլա էր: – Գիտեմ,- ընդհատեցի կոշտ,- ուշացաք: – Հա, բնակիչներից մեկի մոտ մի քիչ… – […]

Categories Պատմվածք

ՀՐԱԺԵՇՏ ՄԵՐԻՆԵԻՆ / Մհեր Բեյլերյան

Բարի լույս, Մերինե: Թիթիզ Մերինե: Աչքդ չբացած` զգում ես, որ կողքիդ է: Չգիտես, թե ով է, դեռ չես պարզել, միայն գիտես, որ ամեն գիշեր քեզ հետ անկողին է մտնում, իսկ առավոտները հիանում վերմակի տակից ասես պատահաբար ելած ոտքովդ: Գիտի, որ գեղեցկությունը գրավում է անկատարությամբ, և ձգող է միայն մասնակի մերկությունը: Գիտի, որովհետև ուրիշների նման չէ, […]

Categories Պատմվածք