ԿԱՎԻ ՎԱԽԸ / Նառա Վարդանյան

Մարտի 15-ին ֆեյսբուքում գրեցի. «Վա՜խ, ինչ լավ ժամանակներ են մի տասը կգ կավ առնելու ու օրերով դուռը ներսից փակելու համար…»: Գնեցի կավը, գրկած տուն բերեցի ու մարտի 15-ից ամեն օր պատրաստվում եմ խոսել կավի հետ, չեմ գտնում նրան մոտենալու, համոզելու, խոսելու լեզուն, չեմ գտնում և վերջ: Մի անգամ փորձեցի, պատրաստեցի գործիքները, քաթանե կտորները փռեցի ու […]

Նառա Վարդանյան / ՍԱՏԱՆԻ  ՔԱՂԱՔ

Նա մեքենան կայանում է Մայր Հայաստանի արձանի ետևում, ֆոտոապարատը վերցնում մեքենայից, գցում վիզը, աչքը մոտեցնում ապարատին, ֆիքսում Սատանի անիվն իր ամբողջությամբ, չխկացնում, փակում, քայլում: Վճարում է 400 դրամ, մատների ծայրերի սառնությունը գրպանները լցնում, բարձրանում Սատանի անիվը, նստում դեղին մետաղյա անձրևանոցի տակ, ոտքերը բարձրացնում նստարանին, հենվում, մազերը հետ տանում, թափում օդի մեջ, ապարատը միացնում, լուսանկարները նայում, […]

ՆԱՌԱ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ / ՄԱՆԵ

Ծննդատան ճանապարհին, երբ ժամանակը դանդաղ էր, ու երբ այդ ժամանակին ճանաչում էի, գիտեի, ապրել էի իր հետ ինը ամիս, մայրս զանգում է: Լացում է՝ իմացիր, որ կողքիդ եմ: ՄԱՅՐՍ: Ապրածս ամբողջ ժամանակն առանց մորս չեմ հիշում ու այդ ժամանակի մեջ մորս այդչափ ներած, այդչափ հուզված չեմ հիշում: Ինն ամիսների ընթացքում չէի զգացել ճանապարհը, որով գնում […]

Վարդուհի Սիմոնյան / Հարցազրույց

– Վարդ, թվում է՝ լրագրությամբ ես «վաստակում» հերոսներիդ, բայց իրականում գեղարվեստական գրականության բանալիներով բացում ես էն, ինչ կա նրանց ներսում: Ո՞նց ես գտնում իրենց: Ո՞վ է քեզ համար լինում հետաքրքիր: – Հավատա, ահագին անհամեստ և մուրտառ բան է հարցազրույցներիդ մասին հարցազրույցներ տալը: Ոնց որ մեկին բռնես ու պատմես, թե որ գործողությանդ արդյունքում «վաստակեցիր» ասենք` միջնեկ […]

ՆԱՌԱ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ /ՀԱՅԱՍՏԱՆ ԱՅԳԻ

Հայաստանի ճանապարհների վրա, հատկապես ամենաբարձր տեղերից եմ զգացել Հայաստանը, երբ ոտքերիս մոտ ձոր է եղել. կանգնել եմ ձորի փորը մխրճված ժայռի գլխին: Միշտ մտածել եմ. էստեղից նայելուց հետո դժվար կլինի իջնելը, ներքևում լալահառաչ, ողբալաց, իշխանությունը պետության հետ շփոթողների, հայրենիքը փողի հետ փոխողների, խոսքից խոսք աճող ատելության մեջ ապրելը: Հարց*- Այս իրավիճակում էլ ելք պիտի լինի: […]

Սևամորթ ծաղրասարյակը / Նառա Վարդանյան

– Հայրդ իրավացի է,- պատասխանեց նա,- ծաղրասարյակն ամենաանմեղ թռչունն է, նա միայն երգում է` ուրախացնելով մեզ: Մարդկանց այգիներում ոչինչ չի կտցահարում, ամբարներում բույն չի դնում և արածն էլ սոսկ մեզ համար սրտագին երգելն է: Ահա թե ինչու ծաղրասարյակ սպանելը մեղք է: Հարփըր Լին, ում հայրը փաստաբան էր, հաճախ էր ներկա լինում տարբեր դատավարությունների, և մանկության […]

Categories Նոր գիրք

Շնորհանդես. Նառա Վարդանյանի «Արգելված պտուղ»

«Գրեթերթ» հրատարակչությունը սիրով հրավիրում է Նառա Վարդանյանի «Արգելված պտուղ» գրքի շնորհանդեսին: Շնորհանդեսը կկայանա փետրվարի 5-ին, ժամը 17.00-ին, Ականաթ սրճարանում (Կողբացի 28): Անոտացիա. Հեղինակի երևակայության պարբերական վերթևումները ամենևին չեն կտրում նրա պատմվածքներն իրականությունից, հակառակը՝ բազում տեսանկյունների ու գույների ոսպնյակի տակ առած, կարծես ավելի ցցուն են երևակում այն: Նառա Վարդանյանի ստեղծագործությունը սրտի կարդիոգրամի պես վետվետում է իրականի […]

Categories Նոր գիրք

ԱՄԵՆԱԳԵՂԵՑԻԿ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ / Նառա Վարդանյան

ԱՆԿԱԽԻՆ ՍՊԱՍԵԼԻՍ Այդ օրերին փոքրիկ տղաներն իրենց բռունցքները չափում էին պապաների բռունցքների հետ, դնում սև ու կոշտ ափերի մեջ, ու պստիկ տղերքի պստիկ բռունցքները լորի ձվի չափ փոքրանում-ճերմակում էին: Կանգնել էր ժամանակն այլ ուղղությամբ՝ հացի գնացող մեծերի ձեռքին դատարկ տոպրակներ էին, ցուցամատները քթանցքներում՝ մանկապարտեզ գնացող երեխաները դեռ բակերում էին. սպասում էին: Հոսում էր ժամանակն այլ […]

Categories Արձակ

ՍՐԲԻՉԸ / Նառա Վարդանյան

Գիշերվա երեքին լոգարանի դուռը զգույշ բացեցի, սրբիչն ուսերիս փաթաթած` մտա ննջասենյակ: Սովորություն ունեի շորերս թաց մարմնիս վրա հագնելու: Սրբիչը հանելու ու մետաքսյա գիշերազգեստս հագնել ցանկանալու ընթացքում հայելու մեջ տեսա մերկ մարմինս ու պարանոցիս վրայի կաթիլները: Ես ու մարմինս այդ անսովոր լռության, խաղաղ սենյակի ու մթի մեջ առաջին անգամ էինք հանդիպում: Դողացող ցուցամատով ձախ ուսիս վրայի […]

Categories Պատմվածք

Լեզվական մեկուսացումը նոր ժամանակի մշակույթ / Նառա ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Հասարակության կողմից պաշտոնական եւ հրապարակային լեզվագործածությունը ենթակա է պետական վերահսկողության, որն իրականացվում է պետության կարգավորիչ տեսչություններով։ Հետեւաբար, լեզվական հարաբերությունների կարգավորումը, լեզվական մտածողության ինքնապաշտպանությունը պետության մենաշնորհն է եւ իրականացվում է օրենքի հիման վրա` պետական ծրագրով: Այսօր ԼԵԶՎԱԿԱՆ ՄԵԿՈՒՍԱՑՈՒՄԸ նոր ժամանակի մշակույթ է դառնում, որովհետեւ Երկրի տարբեր անկյուններում մտահոգ են իրենց լեզվի ճակատագրով. այսպես՝ 71-ամյա ակտիվիստ Հոջի […]