ՆԱՐԵԿ ԿՈՍՄՈՍ

*** մեկ կիտրոնի թթվությամբ սիրում եմ աչքերդ ու կոպերդ, որ վերմակում են դրանք… սև թեյի լեղվությամբ կարոտում եմ քեզ… ու գրում նորը, որ չես էլ կարդա… իմ թեյի բաժակը խուտուտ չեկավ ոչ մի գդալից, ու թափրտված շաքարավազը չփոխեց թեյիս լեղվությունը… ես կարոտում եմ քեզ էնպես, ինչպես մանուկն է անգիտակցաբար կարոտում աստծուն (ծնվելուց հետո) մեկ աշխարհ […]