Ռու­փի Քաուր

Ո­րով­հետև մար­դիկԲա­րի չեն ե­ղել իմ հան­դեպ։ *** Դու շատ նման ես քո մո­րըԻնձ թվում է՝ իմ մեջ կա նրա նրբութ­յու­նըԵր­կուսդ էլ նույն աչ­քերն ու­նեքՈ­րով­հետև եր­կուսս էլ ու­ժաս­պառ ենքԵվ ձեռ­քե­րըՄենք կի­սում ենք նույն թա­ռա­մած մատ­նե­րըԲայց այդ զայ­րույ­թը, մայրդ այն չի կրումԴու ճիշտ եսԱյս զայ­րույ­թը միակ բանն է,Որ ստա­ցել եմ հո­րիցս։ *** Ես ու­զում եմ նե­րո­ղութ­յուն խնդրելբո­լոր […]