Վահե ԲՈՒԴՈՒՄՅԱՆ / Երբ գալիս է գիշերը

Մարիին «Դեռ լույսով մտնելով մետրո, հասնում եմ «Երիտասարդական» և դուրս գալիս արդեն մութ, բոլորովին այլ քաղաք, որում, չնայած տեսողական անպարզություններին, մեկ է, չեմ կորչի»1, – ասացիր` քչփորելով մոխրամանի հատակը: Ափով ծածկեցի մոխրամանը` մի՛ արա, Շա՛շ: Ձեռքդ կտրուկ հետ քաշեցիր ու հենց նոր արթնացածի պես սկսեցիր ուսումնասիրել սրճարանի կահավորանքը` մտքիդ մեջ լուսանկարելով դուրեկան մասերը: Հայացքով չափեցիր […]

Categories Պատմվածք

էՍԿԻՄՈՍՆԵՐԻ ՀԵՏ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՑ ԱՆՄԻՋԱՊԵՍ ԱՌԱՋ / Ջ. Դ. Սելինջեր

Թարգմանությունը ՎԱՀԵ ԲՈՒԴՈՒՄՅԱՆԻ Հինգ անգամ անընդմեջ` շաբաթ առավոտյան Ջինի Մանոքսը թենիս էր խաղացել տիկին Բեյսհոարի դպրոցի իր դասընկերուհու` Սելենա Գրաֆի հետ, Իսթ Սայդի կորտերում: Ջինին Սելենային բացեիբաց համարում էր մեծագույն ապուշը տիկին Բեյսհոարի դպրոցում, որտեղ խոշոր ապուշներն ասես վխտում էին, բայց միևնույն ժամանակ երբեք չէր տեսել մեկին, ով Սելենայի պես թենիսի նոր գնդակներով ամաններ կբերեր: […]

ՄԵՂՎԻ ԿՈՐԻԶԸ ԿԱՄ ՏԱՍՆՈՒԹ ՐՈՊԵ / Վահե Բուդումյան

Իմ սենյակում ենք: Դրսում ամպերը շատ ցածր են: Լույսը շատ ա: Հիշում եմ` ճիշտ սեղանի աջ կողմում հատակը պլաստիլինի նման փափուկ ա. ոտքս այդտեղ չեմ դնում: Լուսամուտի դիմաց հատակի ծածկը մասնատված ա, կարերի տեղում մեխերի հետքեր են: Լինոլիումը քշտում եմ հետ ու հեռախոսս տեղավորում ամենախորքում, որտեղ հատակը խորություն ունի: Ինքը ինչ որ բան ա ասում: […]

Categories Պատմվածք