ՎԱՀՐԱՄ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ / ՍՎԵՏԼԱՆԱ ԱԼԵՔՍԻԵՎԻՉԻ «ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ԿՆՈՋ ԴԵՄՔ ՉՈՒՆԻ» ԳԻՐՔԸ

Երբ 2015-ին Սվետլանա Ալեքսիևիչը արժանացավ Նոբելյան մրցանակի գրականության բնագավառում, վստահ եմ` շատերը առաջին անգամ լսեցին այս գրողի մասին: Ժանրը, որով աշխատում է հեղինակը, կոչվում է վավերագրականփաստագրական ակնարկ: Նրա տեքստերն հիմնված են տարբեր հարցազրույցների և, այսպես կոչված, դաշտային ուսումնասիրությունների համադրման վրա: Աշխատատար ու որոշակի հստակ մեթոդաբանություն պահանջող պրակտիկա, որից այսօր օգտվում են սոցիալական ու հասարակագիտական ուսումնասիրություններով […]

ՎԵՊԸ ԵՐԱԶ է, ՈՐԻ ՀԱՄԱՐ ԱՄԱՉՈՒՄ ԵՍ ԼԵՎ ՏՈԼՍՏՈՅԻՑ / Վահրամ Դանիելյան

Բորխեսը մի առիթով գրել է. «Պարոնա՛յք: Երազը ժանր է, ահեղ երազը` թեմա»1: Մեկ այլ մտածող` Խոսե Օրտեգա-Ի-Գասեթը, ժամանակակից վեպի մասին իր փորձագրության մեջ նկատում է. «Նոր թեմաներ հայտնաբերելն հիմա գրեթե անհնար է»2: Ժանրի երազային հիշողությունն իր ենթագիտակցության մեջ կրելով` արդի վեպը հայտնվել է «ահեղ երազի» շնորհած թեմայախեղդվածության առջև, դրանով ընթերցողին զրկելով «վիպական երազատեսությունից»: Արդի վեպին […]