«Կյանքումս կրկնվող անընդհատ վազքը նման էր պատմվածքի այն պարբերությանը, որն […]
* * * ոգեկոչներին, կախարդներին, ձեռքդ կամ սիրտդ տեսնողներին հավատալը […]
(ակնահատի հմայիլ) Բոլոր բառերի փոխարեն չծնված երեխաներին՝ կարոտով և տխրությամբ […]
Մարդը վաղուց հեռացել է բնականությունից` իր համար սոցիալական ու հակաբնական […]

