Latest Blog

Վովա Արզումանյան

Մամ, մեր տունը նորից մեզ է փնտրում։  Լույսը կորցրած շրջում ենք,խցանվում մեր մեջ ուղին թողած օրվա կրնկին, վառվող քամին՝ հարևանի աղջկա աչքերում,սուզվող ստվերս` մեր թոնրի պատին, որտեղ սկսում է սահմանն իմ երակիև արդեն արձագանքն ուշացած։  Թող մի քիչ էլ քնեմ քարե անկողնու մեջ։  Մի ժամանակ ծնկներիդ վրա փափուկ ծաղիկների պեսանհանգիստ էին մտքերս։ Երբ ասացիր՝ երջանիկ ես աչքերիս համար, ես կանաչ խոտի մեջ […]

Թագուհի Սարգսյան

…և դու չես կարող հասկանալ,թե ես ինչու եմ վայրի,և ինչու եմ ես լալիս այսպիսի խոշոր արցունքով,ինչո՞ւ մեջքիս մեջ հաճույքն է ապրումև օրենքն ապրում կողոսկրներիս անխախտ կարգի մեջ…Ա. Կիրակոսյան *** դու՝ իմ տարբերվող.ես կարող եմ խոսել իմ բոլոր սերերիցընկերներիս մոտ,պատահական անցորդների մոտ,ավտոբուսում կողքիս նստածանծանոթի հետ քննարկել,պատմել ՄՈՐՍ,իսկ դու՝ տարբերվողս,անունդ շուրթերիս տվեցիր միայնգնալուցդ հետո,անունդ լեզվիս փաթաթան դարձավյոթ […]

Անուշիկ Փարսադանյան

Պատերազմ է՝ նորածիլՊատերազմում աղոթարանը մթնշաղն է նույն,Արևացայտն ինքն է քնել ուզումՄիթե աշուն է նորից,Եվ միթե եղել է աղավնին պատերազմից առաջԹխակապույտ աղավնին,Սիրահարը մեռյալի… Լեռներում տատրակներ են ծնվում,Եվ միթե տատրակը դաշտինն էր այնժամԵվ միթե…Պատերազմում ծաղիկները ողջերինն ենՄատղաշներն՝ արքայությանը… Պատերազմ է՝ նորածիլԱղոթարանը մթնշաղն է նույն,Արևացայտն ինքն է քնել ուզումՄիթե աշուն է նորից,Եվ միթե մատղաշները մերկասերմ ալ-կապույտինն ենՊատերազմ է,Պատերազմում՝ […]

Մանե Մկրտչյան-Արզումանյան

Դու ներս մտար առանց դուռը թակելու,անբռնազբոս ու անկաշկանդ։Ես քննող-զննող հայացքով քեզ խեթ նայեցի,բայց դու ժպտացիր ու համբուրեցիր։Անսովոր էր,ես վարանեցի,դու վստահ էիր,ու ես վստահեցի։Փականները բոլորհատիկ-հատիկ բաց արի։Իմ ճոճաթոռին նստած` դու քո տանն էիր։Ես սովոր էի քոչպարտադրող ներկայությանը,քո ժպիտին, վստահ խոսքին, ամուր ուսին։ Մի առավոտ բազկաթոռը դատարկ ճոճվեցու իր հետ ճոճեց իրականությանիմ պատկերացումը։ Ու այն սահմանը, որ […]

Կարինե Նահապետյան

Վագրի փայ դառնալուց մի վայրկյան առաջ մտածում եմ. իմ տեղը սեր բառն ի՞նչ կաներ։Խոսե Մարիա Սոնտա «ես պայքարում եմ իմ մենության դեմդու պայքարում ես քո մենությամբհասկացիր, մենք տարբեր ենք»սա կարող էր լինելհերթական զվարճալի թվիթըիմ թվիթերյան պատինբայց սա կյանքն ա մերորը մենք ապրում ենքառանձինառանձինառանձինու հաբա չիմացարՍուրմալուն այրվեց/այրեցինմի երկու գյուղ հանձնեցինբայց ես դեռ համարձակվում եմմտածել մեր մասին […]

Յուրի Սարգսյան/ Փլասի

-Տուզ, խեղ­դե­ցինք: -Զ­գույշ ե­ղեք՝ չմեռ­նի,- Տու­զը նա­յեց Մի­շին, ո­րը ննջել էր: -Աչ­քիս չի շնչում, Տուզ:Տու­զը բարձ­րա­ձայն խնչեց, այն­պես, որ կող­քի ա­թո­ռին ծուռ նստած Մի­շը վերջ­նա­կա­նա­պես արթ­նա­ցավ: Ա­պա գլխով վար­ժութ­յուն­ներ ա­րեց, ե­րակ­ներն ու­ռե­ցին, ու դեմ­քը հա­մար­յա կա­վե գծեր նկա­րեց: -Սո՛ւ­կա:Լա­կո­տը չի կա­րա չշնչի: Մար­դու է­վոլ­յու­ցիոն ա­ռա­վե­լութ­յունն այն է, միշտ ա­սում էր Տու­զը, որ մենք լա­վա­գույնս պինդ […]

Categories Պատմվածք

Նելլի Տոնոյան

Գլխումս բառեր են պտտվումՈւ ես ցավեր չունեմ, հոգիսՈւ ես ցավեր չունեմ հոգումս… *** Եվ լռությունդ, սեր իմՆմանվում է կուչ եկած ծերունուՈր միշտ հասկանալ եմ փորձում *** գնանքՈւ չենք գնումՄրսում ենք ու չենք գնումՀայացքներս կամարին է ինչ-որև չենք գրկում իրարու մերթ շշնջում եմ՝տուն եմ եկելասում եմ մտքումս,որ նա է տունսու չենք գնումու չենք գրկում իրար,երևի այդպես […]

Մայա Մեյոր (2017)/ Կատարեալ

Քեզ հետ ինչ-որ բան այն չէ՞,Թուլացած պտուտակներդ,որ խանգարում են ուղեղիդ գործառույթին,Ինչո՞ւ ես միշտ այդքան հոգնած։Քո կյանքը անհետաքրքիր է ու չնչին,միայն փռվում ես բազմոցինձգված վերջույթներով,ինչպես ալարկոտությունը՝ դանդաղ շարժման մեջ։Որտե՞ղ է քո հաջողելու ձգտումը, Մայա՛։Այն քո խոտի ծխի հե՞տ է դուրս եկել պատուհանով։Ես պիտի ստիպե՞մ քեզ պատասխանատու լինել,մինչև ինքդ սովորես։Ես եփում եմ ու մաքրում և կանգ չեմ […]

Աշոտ Ստեփանյան/ Երևանյան հիվանդություն

Եվ նրանք ա­սին, թե մահ էլ չկա,Մեռ­նում ես, կրկին հա­րութ­յուն առ­նում,Ես հա­վա­տա­ցի, և մի պահ միայնԱն­գո­յութ­յա­նը տվե­ցի կյանքսԵվ այլևս ետ չվերս­տա­ցա։ Ռազ­միկ Դա­վո­յան Պա­տե­րազմն այն ժա­մա­նակ է սկսվում, երբ շուրջդերկն­քին, ծա­ռին, ջրին, թռչու­նին ես նա­յում, այդ պա­հին ա­կա­նա­նե­տի բե­կո­րը տա­նում է գլխիդ կե­սը, բո­լո­րը եր­կին­քը, ծա­ռը, թռչու­նը, մար­դը, կո­ծող տա­նե­ցին գի­տեն, որ դու մե­ռել ես, […]

Categories Պատմվածք