Ինչու՞ են, մարդիկ օղի խմում: Խմում են, որ աշխարհի բոլոր […]

ԱՆՈՒՇԻԿԻ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ (Տատիս հեքիաթների չափ հին — Անուշիկի պատերազմը) -1- […]

*** ես մի օր կվազեմ գրադարանների աստիճաններն ի վար կարևոր […]

ԿԵՆՍԱԳՐԱԿԱՆ ԱԿՆԱՐԿ Ներածությունը, ֆրանսերենից թարգմանությունը և ծանոթագրությունները` Թոնդրակի ԺԱԿ ԴԵՐԻԴԱ/ […]

«Գրեթերթ»-ի հյուրն է «ԻՆՔՆԱԳԻՐ» գրական ամսագրի խմբագիր Վիոլետ Գրիգորյանը` ըմբոստ, […]

Ընկերոջս` Մորդեխայ Պերեսին` տագնապով, որ այլևս չենք հանդիպի Հրեա ընկերս […]

Մալքոլմ Լաուրի / «Հրաբխի ստորոտին» Ժամանակակիցները մատնացույց էին անում Դանթեին. […]

Գարնանային Երևանի հորիզոնները բացվում են որպես վերքի վրա ծավալվող արյուն: Եվ այդ Երևանում ամեն բան առաջին անգամ ճաղատ է, ինչպես վերքը խնամելու համար սափրվող գլուխը: Այլևս աչք չէ, որ պիտի ունենաս տեսնելու համար: Այս գարունը մարդկանց գարուն չէ: Եվ փողոցները մարդկանց փողոցները չեն:

ԱՇՈւՆ Չմոռանաս դեմքերը, լսո՞ւմ ես, տերև բռնողների… Մարդիկ հիշում են […]