— Ա — «Պոետը սկսվում է իր վերջին բանաստեղծությունից»1,- ասում […]

1903 թ. սկզբին Ռ. Մ. Ռիլկեն նամակ է ստանում ավստրա-հունգարական […]

  *** Ես հոգի չունեմ, և Աստված չկա իմ աչքերի […]

Սուրճին hոտը, Եւ Ֆէյրուզին բարալիկ ձայնին Արձագանքները կը մտնեն ռունգերէս […]

ասում ա արդեն էդ աղջկանից հույս չկա ասում եմ ինչի […]

Գրեթերթին, գրեթերթին, իմ ամենալավ երկը  ԲՈՒՅՆ Իմ մատից փուշ կհանեմ, […]

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆ *** Այլևս վերջին երգեր չկան Ու վերջին պոետներ… Պոեզիան […]

Դժվար էր ավարտվող տարվա, ձյանն սպասելու լարվածության և հուզումների սահմանագծին […]

Մերգելյանցի Հրահատենց բակում առիթ կար` գիժ Հրահատի ծննդյան երեսուն ամյակն […]

Անաստված Ինքս եղա իմ Հուդան. մանրամասն ու խնամքով, անգամ վայրկյանն […]