ՓԵՏՐՎԱՐ /1858 Թվում է, թե ծովը ոչինչ չի զգա, երբ […]

Տատիս ուրախությանը չափ ու սահման չկար: Մի շաբաթ մնալու էի […]

«Արդեն քանի՞ ժամ». հարցնում է ինքը և շարունակում քայլելը: Եվս […]

Տարօրինակ է: Այն իր մեջ տեղավորում է սարսափելի մեծ չափսերի […]

Ես հինգ կամ վեցերորդ դասարանի աշակերտ էի, երբ մասնակից եղա […]

Այդ երեկո մայրս խաղալիքների հետ տոնածառից կախեց բոլոր երազանքներս: Իմ […]

Չափահասության սահմանը հատած ցանկացած մարդ գոնե մեկ անգամ կյանքում իրեն […]

Հոսպիտալի ամայի բակում դիտելու բան չկար, բայց ներքին հողմաշենցի Եղիշը […]

Մայրս մեռավ իննսունվեց տարեկանում: Մահից հետո ինձ թվաց, թե ավելի […]

Քանի որ թվաց, թե օրը սկսվում է այն կետից, որտեղ […]